Wydawnictwo Znak - Dobrze nam się wydaje

07.08.2014

Myśliwski wśród półfinalistów Literackiej Nagrody „Angelus”

Wśród nominowanych 14 książek do Nagrody "Angelus" znalazła się powieść Wiesława Myśliwskiego Ostatnie rozdanie.

Już we wrześniu poznamy finałową siódemkę. W gronie jury znalazły się znane osoby ze świata kultury i mediów jak Mykoła Riabczuk(ukraiński krytyk literacki, eseista i publicysta), Stanisław Bereś (polski poeta, historyk literatury i tłumacz) oraz Ryszard Krynicki.

Zwycięzcę poznamy na uroczystej gali, która odbędzie się 18 października br. w Teatrze Muzycznym Capitol we Wrocławiu.

Literacka Nagroda Europy Środkowej „Angelus" to wyróżnienie ufundowane przez miasto Wrocław. Zaliczana jest do jednego z najważniejszych odznaczeń w dziedzinie twórczości prozatorskiej. Rywalizacją objęte są dzieła przetłumaczone na język polski, ale idea dotyczy całego obszaru Europy Środkowej i tych autorów, którzy podejmują w swoich utworach najważniejsze tematy ze współczesności, przyczyniając się do zbliżania narodów i dialogu kultur. Nagroda jest przyznawana pisarzom oraz - od 2009 roku - tłumaczom z Europy Środkowej.

W tym roku zostanie również przyznana nagroda publiczności im. Natalii Gorbaniewskiej, którą otrzyma jedna z siedmiu finałowych książek. Głosować będzie można na stronie internetowej Angelusa i na Facebooku od września do października 2014 roku.

Natalia Gorbaniewska to legenda antysowieckiej opozycji, poetka, tłumaczka i pierwsza przewodnicząca jury Literackiej Nagrody Europy Środkowej „Angelus", która zmarła w grudniu 2013 roku.

Wiesław Myśliwski jest twórcą przywracającym wiarę w sens i wartość prawdziwej literatury. Jego powieści wynikają z głębokiej wewnętrznej potrzeby wyrażenia – i równocześnie poznania – prawdy o ludzkim losie, przeznaczeniu, przemijalności, pamięci, miłości, sensie istnienia.
O tym – choć nie tylko o tym – mówi jego powieść Ostatnie rozdanie, kolejne prozatorskie arcydzieło, na które czekaliśmy kilka lat. Myśliwski publikuje rzadko, pisze długo, zgodnie z przeświadczeniem, że „pisać książki powinno się dopiero, gdy człowiek naprawdę czuje, że nie ma już żadnego innego wyjścia (…), wtedy kiedy jest się przekonanym, że ma się coś naprawdę do powiedzenia komuś drugiemu”.
Ostatnie rozdanie to dzieło „totalne”, które chce objąć całość ludzkiego doświadczenia, dotknąć tajemnicy bytu. Jest zachętą do myślenia, nie poucza, nie moralizuje i nie ocenia. Pokazuje życie z jego dobrymi i złymi stronami. To powieść filozoficzna i wielowymiarowa, której tematem jest człowiek i ludzki los zawieszony między przypadkiem a koniecznością. Perfekcyjnie skonstruowana, zachęca do lektury wielokrotnej – przy każdej pozwalając odkryć jej nowe wymiary i perspektywy. Żywioł opowieści sprawia, że czytelnik zatapia się w niej i oddaje się jej zniewalającemu nurtowi.